Skip to content

Randomizowana, kontrolowana próba zmniejszenia dziennej dawki zydowudyny u pacjentów z nabytym zespołem niedoboru odporności cd

2 miesiące ago

514 words

Podobne analizy przeprowadzono po 8 miesiącach i 10 miesiącach. Wyniki
Badana populacja
Od 2 grudnia 1986 r. Do 12 listopada 1987 r. Do badania włączono 560 osób. Osiem osób (5 w standardowej grupie leczenia i 3 w grupie z niską dawką) nie spełniało kryteriów kwalifikacji do przystąpienia do badania, a wszystkie 28 osobników zapisanych w jednej jednostce (14 w każdej grupie leczenia) zostało utraconych w celu obserwacji wkrótce po rejestracji i zostały wyłączone z analizy danych; w związku z tym do analizy włączono 524 osoby. Czterysta dziewięćdziesiąt pięć osób to mężczyźni, a 25 to kobiety; ich średnia wieku wynosiła 36,9 . 8,5 roku. Trzystu dziewięćdziesięciu dwóch badanych było białych, 44 było czarnymi, 79 było Hiszpanami, a 5 należało do innych grup rasowych lub etnicznych. Dane demograficzne nie były dostępne dla czterech osób.
Tabela 1. Tabela 1. Wybrane cechy leczonych grup. * Dwieście sześćdziesięciu dwóch pacjentów przydzielono do otrzymywania całkowitej dawki dobowej 1500 mg zydowudyny (standardowa grupa terapeutyczna), a 262 do otrzymania całkowitej dawki dobowej 600 mg po czterotygodniowym okresie indukcji w dawce 1200 mg na dobę (grupa o małej dawce). Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy obiema grupami badanymi pod względem ich właściwości wstępnych (Tabela 1). Mediana czasu obserwacji u wszystkich badanych wyniosła 25,6 miesiąca, do 32,5 miesiąca. Czterdzieści jeden osób nadal otrzymywało badany lek, kiedy faza leczenia została zamknięta w lipcu 1989 r. Średni czas leczenia badanego wynosił 8,3 miesiąca, osiągając 31,5 miesiąca. Średnie (. SD) i średnie skumulowane dawki zydowudyny otrzymane przez osobników w standardowej grupie leczenia wynosiły odpowiednio 266,1 . 240,8 g i 204,5 g, a średnie i średnie dawki w grupie z niską dawką wynosiły 191,5 . 136,9 g 169,1 g, odpowiednio (P = 0,007).
Spośród 524 badanych osób 4 nigdy nie otrzymywały zydowudyny, 41 ukończyło badanie, a 479 zostało wycofanych z leczenia zydowudyną. Przyczyną odstąpienia od zydowudyny było opracowanie oportunistycznej infekcji lub nowotworu wymagającego leczenia, które nie było dozwolone w protokole badania (54 pacjentów); śmierć (43); reakcje toksyczne (183; 106 w standardowej grupie leczonej i 77 w grupie z niską dawką); wycofanie przez osobnika (169; 77 w standardowej grupie leczenia i 92 w grupie z niską dawką); i inne powody (30). Trzydzieści siedem osób zostało pominiętych w obserwacji (16 w grupie leczonej standardem i 21 w grupie z niską dawką, P = 0,51 w teście log-rank).
Kliniczne punkty końcowe
Rysunek 1. Ryc. 1. Szacowane rozkłady długości czasu do zgonu według grup leczenia. Sto sześćdziesięciu dziewięciu pacjentów zmarło w grupie otrzymującej małą dawkę, a 188 w grupie przyjmującej dawkę standardową (P = 0,019 w teście Wilcoxona).
Trzysta pięćdziesiąt siedem osób (68 procent) zmarło (188 [72 procent] w grupie leczonej standardem i 169 [65 procent] w grupie z małą dawką). Statystycznie istotną poprawę przeżycia odnotowano w grupie małych dawek (P = 0,019 w teście Wilcoxona) (ryc. 1). Szacunkowe przeżycia po 12, 18 i 24 miesiącach wynosiły odpowiednio 76, 52 i 27 procent dla grupy leczonej standardem oraz odpowiednio 81, 63 i 34 procent dla grupy o niskiej dawce
[przypisy: zawał krezki, tamponada nosa, olx czersk ]

0 thoughts on “Randomizowana, kontrolowana próba zmniejszenia dziennej dawki zydowudyny u pacjentów z nabytym zespołem niedoboru odporności cd”

  1. Oprócz tego że masz problemy z tarczyca to prawdopodobnie cierpisz na tężyczkę utajona