Skip to content

Pilotażowe badanie niskodawkowej zydowudyny w infekcji ludzkim niedoborem odporności ad 5

2 miesiące ago

484 words

U 9 osób dawkę zydowudyny zwiększono z 300 do 1500 mg na dobę, w 10 była ona zwiększona z 600 do 1500 mg, aw 4 została obniżona z 1500 do 300 mg. Pięć, trzy i jeden z tych podmiotów, odpowiednio, również otrzymywały acyklowir. Zmniejszenie lub zwiększenie dawki zydowudyny nie miało wpływu na poziom antygenu HIV podczas ośmiotygodniowego okresu krzyżowania (tabela 2). Odsetek osób, u których nadal występowała antygenemia, pozostał niezmieniony. U żadnego podmiotu, który nie miał antygenemii podczas przyjmowania niższej dawki zydowudyny, zaobserwowano 50-procentowy spadek poziomu antygenu lub ustąpienie antygenemii podczas przyjmowania 1500 mg; u żadnego z osobników pierwotnie przypisanych do 1500 mg nie rozwinęła się antygenemia po podaniu 300 mg. Wpływ różnych dawek zydowudyny na miano wirusów osocza
Spośród 38 osób, które miały wiremię w osoczu przed wejściem, 25 miało mierzalne miana. Średnie (. SD) miano plazmy log10 w dniu 0 wynosiło 2,5 . 0,9 (2,5, 2,8 i 2,0 odpowiednio w grupach 300 mg, 600 mg i 1500 mg, P nieistotnych). Średnie miano wirusa osocza zmniejszyło się o 1,80 podczas pierwszych 12 tygodni badania (P = 0,001), z podobnymi tendencjami wśród grup zydowudyny i tych leczonych z lub bez acyklowiru. Zmiana wyniosła -1,80 u osób przyjmujących 300 mg (n = 8, P = 0,001), -2,0 u osób przyjmujących 600 mg (n = 4, P = 0,07) i -1,0 u jedynego podmiotu z wiremią osocza w 1500 r. -grupa badana po 12 tygodniach.
Trzydziestu dziewięciu z 40 pacjentów, u których przeszczepiono jednojądrzaste komórki krwi obwodowej, wykazało dodatni wynik. Odsetek z hodowlami dodatnimi był podobny we wszystkich grupach podczas badania.
Zmiany liczby limfocytów CD4
Figura 2. Figura 2. Średnie zmiany liczby limfocytów CD4 po 12 i 24 tygodniach w porównaniu z linią podstawową, według grupy leczenia. Panel A pokazuje średnie zmiany w liczbie CD4 w grupie 300 mg (linia ciągła), grupie 600 mg (linia przerywana) i grupie 1500 mg (linia przerywana). Panel B pokazuje zmiany wśród osób otrzymujących samą zydowudynę (linia ciągła) i otrzymujących zydowudynę z acyklowirem (linia przerywana). Paski I wskazują SEM, a wartości w nawiasach oznaczają liczbę osób w każdym okresie.
Pacjenci otrzymujący małą dawkę zydowudyny wykazywali trwały wzrost liczby limfocytów CD4 podczas terapii (ryc. 2A). U osób leczonych przez 12 tygodni średnia (. SD) liczba limfocytów CD4 wzrosła z 321 . 87 na milimetr sześcienny w linii podstawowej do 412 . 155 w 12. tygodniu u pacjentów, którzy otrzymali 300 mg (P = 0,012) w porównaniu z spadek z 316 . 155 do 296 . 133 u osób, które otrzymywały 600 mg (P nieistotne) i wartości 404 . 151 i 404 . 203 u osób, które otrzymywały 1500 mg (P nieistotne). Siedemdziesiąt sześć procent pacjentów przyjmujących 300 mg zydowudyny miało wzrost o ponad 25 limfocytów CD4 na milimetr sześcienny po 12 tygodniach, podobnie jak 44 procent osób przyjmujących 600 mg i 62% osób przyjmujących 1500 mg. Po 24 tygodniu odpowiednie wartości wynosiły 64, 22 i 80 procent. Trzynaście (28 procent) i 10 (35 procent) odpowiednio osobników leczonych przez 12 i 24 tygodnie miało redukcję o .25 limfocytów CD4 na milimetr sześcienny
[hasła pokrewne: olx czersk, zapalenie tętnicy skroniowej, perforatio tecta ]

0 thoughts on “Pilotażowe badanie niskodawkowej zydowudyny w infekcji ludzkim niedoborem odporności ad 5”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: implanty bielsko[…]